நாற்கரம்

பகையொன்றுமில்லை

என் வால் பிடித்து வரும்
வஞ்சனைகளை விரட்ட
வேண்டிக்கொண்டிருக்கையில்
எலுமிச்சை தந்து அருள்வாக்களித்த
கடவுளின் சொல்லை நம்பி
புலிக் கோடிட்ட பூனையின் கதையாய்
பரிகாரம் பல செய்து
கதவைத் தட்டும் அதிர்ஷ்ட தேவைதைக்காய்
ஆரத்தித் தட்டுடன்
கால்கடுக்கக் காத்திருந்தால்
ஆசையைக் கொல்லென்று
செவியில் அறைந்து சென்றான்
புத்தன்

சுயம் தெளிந்து
ஆசையைத் தூண்டிய
கடவுளைத் தேடினேன்
எனக்கும் அவருக்குமிடையே
பகையொன்றுமில்லை
ஆனாலும்
தாடையைத் தோளில் இடித்து
முகத்தை வான்முட்டத் தூக்கிவைத்தபடி
பொடிநடையாகச் சென்றவர்
சன்னமாக மின்னிக்கொண்டிருக்கிறார்
பல மில்லியன் ஒளியாண்டுகளுக்கு
அப்பால்

• யாழினி ஸ்ரீ