நாற்கரம்

காதலையும் சமூக அக்கறையையும் கரைகளாகக் கொண்ட தீராநதி கவிஞர் சூரியதாஸின் ‘கரையற்ற நீர்’. இரண்டு பகுதிகளை கொண்ட இக்கவிதைத தொகுப்பின் முதல் பகுதி சமூகத்திற்கானதும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குமான உணர்வுக் குவியலும். இரண்டாம் பகுதி தனக்கே தனக்கெனக் கொள்ளும் காதலைச் சொல்லும் குட்டிக் குட்டி நட்சத்திரக் கவிதைகள். சமப்ர்பணத்தில் ‘கவிதைப் ப்ரியர்களுக்கும்’ எனக் குறிப்பிட்டிருப்பது சிறப்பு. இக்கவிதைத் தொகுப்பை எல்லோருக்குமானதாகவே கொள்ளலாம்.

உதிரி மல்லிகையைச் சுமந்துகொண்டு அந்தத் தெருவின் வீடுகளையெல்லாம் வாசத்தால் கோர்க்கும் பூக்காரியின் வாசமிகு கவிதையில் ஆரம்பமாகும் கரையற்ற நீரின் பயணம், ‘மலம் தின்ன வைக்கும் சாமியை விட சோறுண்ண வைக்கும் பூச்சாண்டி மேல்’ எனச் செல்வது நெகிழ்வு.

‘கோடிட்ட இடத்தின் மீது
நீட்டிப் படுத்திருக்கிறான் நியூட்டன்
ஒரே ஒரு மதிப்பெண்ணுக்காக’
என்ற கவிதை இன்றைய கல்வி முறை கேள்வி பதில்களால் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைச் சொல்கிறது.

கவிஞரின் அரசியல் சாடல் அலாதியானது. அக்கவிதைகளில் உடனிருக்கும் பகடி சமூக அக்கறை கொண்டது. எடுத்துக்காட்டிற்கு சில கவிதைகள்:

‘யார் வந்தாலும் குரைத்து எச்சரித்து அனுப்புகிறது
திருடன் உள்ளே படுத்திருக்கிறானென்று
அமைச்சர் வீட்டு நாய்’

‘தெய்வம் ஒளிந்து கொண்டது
சாமி கும்பிட வருகிறார்
அமைச்சர்’

காதலியின் இதழ் புன்னகை இழைகளால் தூக்கணாங்குருவிக் கூடு கட்ட முற்படும் கவிஞர்,
‘உன்னைப் பார்த்ததும் முதலில்
ஆச்சர்யக்குறி இட்டுவிட்டேன்
அப்புறம்தான் கவிதையே எழுத ஆரம்பித்தேன்’
என்று குறிப்பிடும் மோகத்தில் வார்க்கப்பட்ட காதல் நம்மையும் மயக்கத்தான் செய்கிறது.

‘முதன்முதலாக நாம் சந்தித்தபொழுது பருகிய
முதல் கோப்பை தேநீருக்கு
மது என்று பெயர்’
போதை தரும் துளியிது.

‘தெய்வத்தை வாசலில் பார்த்தேன்
தேவதையை வரவேற்க
நீ கோவிலுக்கு வருகிறாய்’
எனும் வரிகள் காதலிக்கான அதிகபட்ச ஆராதனை.

யானையைப் பற்றியான ஒரு கவிதையை மலையாளம், ஹிந்தி, ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் மொழிபெயர்த்திருப்பது ஒரு கவிஞருக்குச் செய்யும் ஆகச்சிறந்த மரியாதை. வாழ்த்துகள் மொழிபெயர்த்தவர்களுக்கும்.

இது கரையற்ற நீர் மட்டுமல்ல; கறையற்ற நீரும் கூட. இதில் யாவரும் மூழ்கித் திளைக்கலாம். முகிழ்ந்து முத்தெடுக்கலாம். சமூகம் ஒதுக்காது காதல் செதுக்கிக் கவிதை படைத்த கவிஞருக்கு வாழ்த்துகள்.

• வாசுகி தேவராஜ்
•