நாற்கரம்

கவிதைகள்

• நீயோ உறங்கிப்போய்விட்டாய்
  நிலவும் இரவும் இன்னும்
  விழித்திருக்கின்றன.
  கிறக்கத்துக்கும் மயக்கத்துக்கும்
  இடையிலான திரிசங்கில்
  ஊடாடுகிறேன் நான்

• தேனூறும் நிலவோடும்
  காதோரம் இசையோடும்
  எத்தனை நேரம் இவ்விரவில்
  எனக்குத் தனிமையைச் சபிப்பாய்.
  அவ்விரண்டில் எழும்
  மோகத்தை சமன் செய்யும்
  உன்னிரண்டு தனங்களை
  நானெப்போது சேர்த்தணைப்பது?

• கால மயக்கத்தில்
  இரவைத் தன் அலகிற்கவ்வி
  அங்குமங்கும் மாறிமாறிப்
  பறக்கிறதொரு ஆக்காட்டி.
  அஃதெழுப்பும் அரற்றல்கள்
  தழுவவுனைத் தேடியரற்றும்
  என் மோகத்தின்
  ஓசைகளை ஒத்திசைக்கின்றன

• நதியலைகளின் மீதொரு தக்கையென
  மிதந்தாடுகிறது நிலவு
  தூண்டிலோ உன் கையில்.
  முள் தொங்கும் புழுவெனவும்
  புழு கவ்வும் மீனெனவும்
  இரட்டுற உருக்கொள்கிறது
  உன்மீது நான் கொண்ட மோகம்

• விடியாமல் தவித்து
  நீளும் இவ்விரவும்
  தணியாமல் தவித்துத்
  துடிக்குமென் மோகமும்
  சமநிறைப் பொருட்களாய்
  உன் தராசுத் தட்டுகளில்.
  எதைக் கொள்வாய்?
  எதைக் கொடுப்பாய்?

• சுரேஷ் பரதன்
•