நாற்கரம்

பகையொன்றுமில்லை

பகையொன்றுமில்லை என் வால் பிடித்து வரும்வஞ்சனைகளை விரட்டவேண்டிக்கொண்டிருக்கையில்எலுமிச்சை தந்து அருள்வாக்களித்தகடவுளின் சொல்லை நம்பிபுலிக் கோடிட்ட பூனையின் கதையாய்பரிகாரம் பல செய்துகதவைத் தட்டும் அதிர்ஷ்ட தேவைதைக்காய்ஆரத்தித் தட்டுடன்கால்கடுக்கக் காத்திருந்தால்ஆசையைக் கொல்லென்றுசெவியில் அறைந்து சென்றான்புத்தன் சுயம் தெளிந்துஆசையைத் தூண்டியகடவுளைத் தேடினேன்எனக்கும் அவருக்குமிடையேபகையொன்றுமில்லைஆனாலும்தாடையைத் தோளில் இடித்துமுகத்தை வான்முட்டத் தூக்கிவைத்தபடிபொடிநடையாகச் சென்றவர்சன்னமாக மின்னிக்கொண்டிருக்கிறார்பல மில்லியன் ஒளியாண்டுகளுக்குஅப்பால்